Ferenc Gögös kwam in 1957 naar Nederland, op het moment dat in zijn geboorteland alle vrijheden aan banden werden gelegd. Op de Kunstacademie in Arnhem volgde Gögös een opleiding tot schilder en graficus.
In zijn werk tekent en schildert hij tekens, boodschappen, waarvan de betekenis als het ware te lezen is. Het beeld vervangt de taal. Wie zich erin verdiept ontdekt al snel een aantal herkenbare beelden, zoals een man, een vrouw, een hert, een vogel of een boom. Van andere tekens kennen we de betekenis wel, maar pas door de combinatie met de beelden er omheen ontstaat zoiets als een vertelling. Pijlen, zigzaglijnen, winkelhaken en rechte strepen zijn de leestekens die de voorwerpen met elkaar verbinden. Zijn symbolen hebben verwantschap met volkskunst of 'primitieve kunst' en krijgen daardoor een universeel karakter.
Zijn Hongaarse afkomst is zeker in zijn vroegere werk goed te voelen. Tintelende kleurvakken met daarin monumentale tekens getuigen van een grotere materiaal- en kleurgevoeligheid.