Herman van der Weert combineert handschriftelijke en strakke vormen in collages die de basis vormen voor schilderijen of zeefdrukken. Zijn werkwijze is om met tien dingen tegelijk bezig te zijn. Om praktische redenen -verf en inkt moeten drogen- maar ook omdat beeldideeën moeten rijpen.

Hij brengt erkende klassieke of natuurlijke schoonheid in één beeld samen met banaliteiten. Griekse beelden met poëzieplaatjes, Paradijsvogels met behangpapier, Keltische ornamenten met tuinkabouters. 

Van der Weert geeft commentaar op kunst door het contrast met kitsch. Gebruikt beelden die op zich eenduidig zijn, maar intrigeert door hun ongerijmdheid ten opzichte van elkaar in één werk. Tart de kijker daarmee om het mysterie op te lossen.

Inspiratiebronnen zijn:
Natuur; als leermeester van de kunst (Natura Artis Magistra).
Muziek; waarbij toevoegingen op het hoofdbeeld contrapunten in de compositie vormen.
Cliché's; zowel in de gevestigde kunst als in het burgermansgenre.