Na zijn studie werkt Raymond Waydelich als fotograaf in Noord-Afrika. Vanaf 1970 maakt hij reizen naar Turkije en Griekenland. Tijdens deze reizen maakt hij contact met de oude culturen en het is dan ook niet vreemd dat deze thematiek als een rode draad door het werk van de kunstenaar heenloopt.

De kunstenaar werkt met diverse technieken. Door de keuze van het materiaal wordt de compositie versterkt. Het oeuvre van Raymond Waydelich is gebaseerd op fantasie en herkenning. Zijn figuren hebben een eigen karakter. De zwarte kleur versterkt het beeld en doet ons onwillekeurig denken aan de oude prehistorische muurschilderingen. Zijn wildebeesten, oermannen en jachttaferelen zijn doordrenkt met de kracht van de eenvoud, maar elk werk blijft de kijker verrassen.

Zijn artistieke werk wordt gekenmerkt door een drastische ervaring in 1973: Raymond Waydelich stuit in Straatsburg op een manuscript van de Schneider-metgezel Lydia Jacob (1876). Vanaf dat moment, wordt Lydia Jacob een constante in zijn gevarieerde werk. Hij helpt Lydia aan een tweede leven, waarin hij probeert de materiële en spirituele universum van een reeds lang gestorven en vergeten modeontwerpster uit de donkere anonimiteit te halen. Deze mystiek, die vaak grenst aan een comic-achtige verschijning, deelt hij met ons de zeer tegenstrijdige taal van zijn schaduwwereld. Deze schaduwwereld, een vorm van archeologie in onze tijd, kan ook tegelijkertijd worden uitgelegd als een zoektocht naar licht - als een lichtpuntje. Het spel van licht en schaduw - licht en donker – houdt de waarnemer een dynamiek voor, die iemand in de waarste zin van het woord in het oog springt.